De week van Ard 5
donderdag, 04 februari 2010
Deze week stonden er maar vier afspraken in de agenda. Maandag heb ik, zoals ik vorige week al schreef, een afspraak met de wethouder van gemeente Sint Michielsgestel. Samen met Willy Snoeck en Henk van Rooij van EBHV gaan we praten over het onderhoud van ’t Ven in Middelrode. Voor groot onderhoud zoals baggeren is voorlopig geen geld. Wel spreken we af dat er intensiever gemaaid gaat worden zodat de jeugd uit de wijk weer dichtbij huis terecht kan om een visje te vangen. We maken meteen een afspraak om in april gezamenlijk langs het water te lopen en uit te leggen zoals we het graag zien. Voorzichtig optimistisch staan we een uur later met z’n drieën weer buiten.
Dinsdag heb ik een kennismakingsgesprek met Lars Naninga. Hij volgt André van Peppen op binnen de Water Natuurlijk-fractie van het Hoogheemraadschap van Delfland. André was met voorkeursstemmen (van sportvissers!) gekozen maar moet hier wegens privé-omstandigheden mee stoppen. Het komt goed uit dat Lars zelf ook vist. Tegenwoordig vooral in het buitenland maar hij heeft in ieder geval gevoel bij vis en (sport)visser. Juist binnen het bestuur van Delfland kan dit geen kwaad.
’s Avonds hebben we een etentje met VBC Delfland. Het jaar 2009 was niet ons meest productieve jaar en om de neuzen weer in dezelfde richting te krijgen werd dit etentje gepland. Dit keer dus geen vergadering ’s avonds maar een avondje lekker eten. Over afwisseling gesproken.Vanwege het voorspelde slechte weer ben ik met de trein. Zodoende kan ik de terugweg nog even lezen in mijn boek; “Denvis. Een rock roman” van Leon Verdonschot. Een aanrader, regelmatig zit ik hardop lachend in de trein. Mocht "De week van Ard" niet aanslaan, dan kan ik altijd nog een literaire rubriek beginnen.
Van vissen komt helaas nog niks. Hoewel het ijs langzaam van het water verdwijnt en er al best ergens te vissen is komt het er toch niet van. We zijn nog steeds aan het klussen boven. En aangezien mijn “handigheid” bijna spreekwoordelijk is schiet dat dus nog niet op. Het einde is echter in zicht. Tot die tijd behelp ik me maar met vissen in de kamer met mijn dochtertje.
Tot volgende week, Ard
Dinsdag heb ik een kennismakingsgesprek met Lars Naninga. Hij volgt André van Peppen op binnen de Water Natuurlijk-fractie van het Hoogheemraadschap van Delfland. André was met voorkeursstemmen (van sportvissers!) gekozen maar moet hier wegens privé-omstandigheden mee stoppen. Het komt goed uit dat Lars zelf ook vist. Tegenwoordig vooral in het buitenland maar hij heeft in ieder geval gevoel bij vis en (sport)visser. Juist binnen het bestuur van Delfland kan dit geen kwaad.
’s Avonds hebben we een etentje met VBC Delfland. Het jaar 2009 was niet ons meest productieve jaar en om de neuzen weer in dezelfde richting te krijgen werd dit etentje gepland. Dit keer dus geen vergadering ’s avonds maar een avondje lekker eten. Over afwisseling gesproken.Vanwege het voorspelde slechte weer ben ik met de trein. Zodoende kan ik de terugweg nog even lezen in mijn boek; “Denvis. Een rock roman” van Leon Verdonschot. Een aanrader, regelmatig zit ik hardop lachend in de trein. Mocht "De week van Ard" niet aanslaan, dan kan ik altijd nog een literaire rubriek beginnen.
| Woensdag bespreek ik het onderhoudsplan voor onze steigers en visstoepen. Dit heeft een lijvig boekwerk opgeleverd. Niet bepaald een boek dat je in bed of in bad leest, behalve als je je biceps traint voor een wedstrijdje armworstelen. In het onderhoudsplan zijn alle steigers en visstoepen beschreven en is aangegeven wat er aan schort en hoe dit opgelost dient te worden. Belangrijk voor de penningmeester is dat er ook een (financiële) planning voor de komende tien jaar bij zit. Zoals ik al eerder schreef beginnen we met de steigers langs het Kanaal door Voorne maar later dit jaar gaan we verder met het opknappen van steigers langs andere wateren. |
Van vissen komt helaas nog niks. Hoewel het ijs langzaam van het water verdwijnt en er al best ergens te vissen is komt het er toch niet van. We zijn nog steeds aan het klussen boven. En aangezien mijn “handigheid” bijna spreekwoordelijk is schiet dat dus nog niet op. Het einde is echter in zicht. Tot die tijd behelp ik me maar met vissen in de kamer met mijn dochtertje.
Tot volgende week, Ard
